masterclass woorddansen

Tijdens de Conferentie Cultuureducatie met Kwaliteit mocht ik mijn verhaal vertellen middels een Masterclass Woorddansen (poëzie in de klas). Het was een enorme eer en een fantastisch feest waarvoor ik me dus ook als zodanig had gekleed.

De masterclass ging over mijn ervaringen met poëzie in de klas en alle zaken die ik kan aan- of afraden. Uiteraard is de masterclass in zijn geheel terug te zien als je hier klikt.

Veel kijkplezier!

PS: zoals ik aangeef aan het eind van de presentatie…
zoek je een docent creatief schrijven, een dichter in de klas of een docententrainer voor jouw docententeam?
Ik houd me warm aanbevolen.


 

muurgedicht

Op het CIOS Haarlem-Hoofddorp hebben ze een prachtige, splinternieuwe docentenkamer. Geheel in de geest van de opleiding is deze ingericht met touwen, banken, een fiets aan de wand en andere sportieve elementen.

Op de wand in de zithoek staat een gedicht. Het gaat over rust nemen en oog hebben voor elkaar:

 

Het gedicht is een zogeheten acrostichon. De beginletters van elke regel vormen samen óók een regel.

Ook op zoek naar een gedicht op maat voor op jouw bedrijfswand? Of voor in de docentenkamer van de school? Of de entree van een flatgebouw?

Neem gerust contact met me op en we gaan kijken wat er mogelijk is.


Laat het laatste lesuur los
en laad je op.
Vaak is even niets van jezelf vragen
een heilzaam antwoord.

Heb oog voor een ander of beter nog
elkaar.
Twee zielen? Deel gedachten.

Collega’s hebben is collega zijn.
Interesse inspireert.
Ontmoeting verbroedert.
Samenhang start samen.


HET gedicht BOVENAAN DEZE PAGINA is te vinden AAN
DE GROTE LOOIERSSTRAAT in Maastricht.
Dichter: Wiel Kusters.

masterclass Sinterklaasdichten

Bij de Lean CG (www.leanconsultancygroup.nl) zitten ze niet verlegen om creativiteit. Zo kwamen ze op het idee om een Masterclass Sinterklaasdichten aan te bieden voor al hun medewerkers.

Op het gebied van dichten echter kon men er nog wel een creatieve boost gebruiken en daarom verscheen ik met veel plezier ten Teams-tonele.

Een Sintdicht klinkt zo nu en dan
als flauwe rijmelarij.
Maar weet dat het ook anders kan.
Graag spijker ik je bij.

Met veel oprechte interesse luisterde men tijdens een thuis-borrel-moment naar mijn monoloog over rijm, metrum, versvormen en schema’s. Daarna ging een ieder aan het werk om een onovertroffen Sinterklaasvers te schrijven.

Het was kortom
een voorrecht om
de zinnen te verzetten.

Er kwam bijkans
een wildgroei van
aan rijmpjes en sonnetten.

PS: dit alles gebeurde natuurlijk allemaal veilig online (wegens een niet nader te noemen heersend virus).


Onder het orgel

Tijdens het uitreiken van de bul aan Groningse geneeskundestudenten las de kersverse dokter Lauren Vegter een gedicht van mijn hand voor.

Haar reis van eerstejaars student tot volwaardig basisarts stond centraal in de tekst en ze mocht het namens alle geslaagde studenten voordragen in de prachtige A-kerk in Groningen.

Hieronder een filmpje van haar vlekkeloze voordracht:


Poëzee

Na een periode van afwezigheid is het gedicht dat ik schreef over Callantsoog weer terug op zijn bestemming.

Door zon, zand en zout waren de letters van het oorspronkelijke gedicht vervaagd en aangetast. Nu is het gedicht vernieuwd en opnieuw opgehangen aan de wand van het paviljoen:


Callantsoog

Het is een kustplaats als zovelen,
een gat achter een duinenrij
met ’s zomers hordes volk dat hoopt
straks uitgerust en bruin te zijn.

Een ijssalon, een bakkerij,
een kerk, een plein, een dorpscafé.
Bungalows en campingplaatsen
op een steenworp van de zee.

Een zee vol van hetzelfde water
als bij dorpen verderop,
maar toch, het is niet uit te leggen,
hier ben ik er gekker op.

In de eenvoud van de schoonheid
schuilt een eindeloos fortuin;
Strandslag Seinpost, Zwanenwater,
dorpsgezicht vanaf het duin.

Maar de mooiste weidse blikken
zijn van helmgras, lucht en strand.
Daar verwaaien mijn gedachten,
daar bestaat geluk uit zand.

Laat me aan de branding zitten
bij een zonomwonden eb,
waar in schuim en in het ruisen
ik mijn thuis gevonden heb.


Copydichter

VSPN sportpsycholoog Sten Dallinga (zie foto onderaan) vond zijn website inhoudelijk goed, maar qua vorm liet het nog te wensen over. Het was een beetje een dertien in een dozijn website. Na allerlei opties te hebben overwogen, kwam hij bij de Man met de Pen terecht…

Als copydichter herschreef ik zijn teksten in dichtvorm, zodat de inhoud intact bleef, maar de vorm verrassend, origineel, onderscheidend en aansprekend werd.

Benieuwd? Bekijk het resultaat op de nieuwe website van Sten.

——————————————————————————————-

in opdracht van

het heilzame moment

Na de voorjaarsvakantie van 2020 mochten de basisscholen (onder bepaalde voorwaarden) weer open gaan. Zo ook in de regio Amersfoort.

Om docenten en schoolbestuurders een hart onder riem te steken én om de wens uit te spreken dat de kunsteducatie op basisscholen weer snel een plek mag krijgen schreef ik een gedicht namens Scholen in de Kunst.

Het gedicht werd me veel succes verspreid op sociale media.
Persoonlijk ben ik erg trots op het gedicht in het algemeen en op de laatste regel in het bijzonder. In die regel komt ook terug wat poëzie voor mij betekent.


quarantaine (hét corona-lied)

In tijden van corona leidt de zee aan tijd soms tot een creatieve onderstroom.
Ik was bezig met wat gedichten over de coronacrisis en stuitte toen bij toeval op André van Duin die bij DWDD een vertaling van het lied La Bohème zong (Charles Aznavour).
Daarna schreef ik de tekst voor het lied Quarantaine.
In samenwerking met Carmen Hovestad (zang) en Victor Weigand (piano) kwam het uiteindelijke lied tot stand. Ik ben zeer trots op het resultaat:

Daarna hebben we het lied uiteraard gepromoot bij (lokale) media. Maar tot onze grote verrassing pikte NPO Radio 1 het lied op en werd het lied op de landelijke radio gedraaid.
Ik mocht het lied zelf introduceren in gesprek met Roos Moggré en toen ging het over de nationale frequentiegolven de huiskamers in:


poëzie in beeld

Al enige tijd geleden schreef ik het gedicht getiteld Poëzie.
Het gaat over wat schrijven voor me betekent en hoe het als een soort atelier in mijn hoofd fungeert.

Mijn vriend Joost van Wel (Instagram: @wello038) maakte er beelden bij en zo kwam poëzie en beeld bij elkaar.

Omdat het mooi is en omdat ik blij ben met het resultaat, bij deze het resultaat:


IT-gedicht voor de NS

IT staat voor informatietechnologie en dus ben je dolblij dat het wordt afgekort tot slechts twee letters.
In september kwamen de IT’ers en architecten van NS tezamen om van elkaar te leren en hun toekomstvisies te presenteren.
Dit gebeurde op het hoofdkantoor van de NS te Utrecht.

Ik, De Man met de Pen, heb niet echt veel kaas gegeten van IT, linked data, artificial intelligence en open source information, maar toch schreef ik een vers met een frisse kijk op de zaak (zie hieronder).
Aan het eind van de middag droeg ik het gedicht voor en werd de informatieve, technologische dag poëtisch samengevat.

Bent u ook op zoek naar een sneldichter, wrap-up-dichter of evenementendichter?
Neem contact met me op en ik leg graag uit wat ik voor u kan doen.

 

Schrijven in de (model)trein
De arena waarin de voordracht plaatsvond

Alle lof en een beetje confetti

Als doodnormale woon-werk-reiziger
denk ik natuurlijk nooit echt aan IT.
Ik denk alleen: “de trein wordt prijziger
en kom ik wel op tijd van A naar B,”

maar ondanks doorsnee treinforenzenzorgen
voel ik mij door u allen diep geraakt:
bij u voel ik me digitaal geborgen,
omdat u mij steeds virtueel bewaakt.

Bedankt dat van mijn NS spoorwegritten
de bulk big data nooit is uitgelekt;
de keren dat ik eerste klas ging zitten,
de keren dat ik niet heb uitgecheckt.

Weet dat ik als klant nooit meer zal kiezen
voor een ánder soort mobiliteit.
Nee, mij zult u als klant echt nooit verliezen,
zolang de trein op tijd en veilig rijdt.

Ja, ik (de reiziger) groei in getale;
het volk dat haastig tussen treinen rent
en zwetend poogt de aansluiting te halen
neemt toe in twintig jaar met 40%.

Vandaar ook dat u hier nu samen bent;
voor toekomstvisie, architectenlessen
én opdat u aan het credo went:
alleen samen kom je tot successen.

Technologieën en de klantervaring,
u krijgt het allemaal soms op uw bord,
de wissels tussen geldstroom en besparing,
het vaste feit dat alles anders wordt.

Van duct tape tot de nieuwste integraties,
hoe álles steeds maar digitaliseert.
Knooppuntplanning, linked data revelaties,
het heeft u, naar ik hoop, geïnspireerd.

Nu kamp ik nog, als doodnormale dichter,
met een besef dat me nogal ontzet
en tegelijk maakt het m’n leven lichter,
want u komt dagelijks voor mij uit bed.

U zet dag in dag uit vrij vroeg de wekker
opdat ík, die graag uit treinen staart,
een doorgewinterd OV-chipkaart-checker,
mijn reis als soepel en plezant ervaar.

Maar goed, u hoorde architectenvisies
(de bruggenbouwers van proces naar mens),
maar nu zet ik uiteen met veel precisie
wat ik, uw reiziger, ten diepste wens:

dat u zo zalig aan IT blijft werken,
aan elke app, model, aan elk proces,
en dat de reizgers er niks van merken,
want dan boekt u een ongekend succes…

…én ik wens, wanneer ik jarig ben
(indien ik op die dag ben ingecheckt),
dat ik, terwijl ik naar mijn treintje ren,
dan onder de confetti wordt bedekt.

september 2019, de Man met de Pen ©


lestips poëzieweek

In opdracht van de Stichting Lezen schreef ik meerdere lestips voor het basisonderwijs.
Hiermee kunnen docenten die “iets met poëzie” willen doen in hun les gemakkelijk uit de voeten.

Via de website van de Poëzieweek 2020 kun je vrij eenvoudig aan prachtige en volledig uitgewerkte tips komen om met poëzie aan de slag te gaan in jouw les.

Ik schreef twee lestips:
eentje a.d.h.v. een gedicht van Jaap Robben en eentje a.d.h.v. een gedicht van Mensje van Keulen.

Gaat dat zien en maak gebruik van de gratis te downloaden lestips!


LO♥ES

 

fietsgedicht

In juli 2019 schreef de NS een gedichtenwedstrijd uit.
De opdracht was een gedicht te schrijven dat een ode aan het fietsen én de grootste fietsenstalling ter wereld is.
Natuurlijk ging ik ermee aan de slag en maakte ik het volgende gedicht:

In augustus kreeg ik bericht dat ik de 2e prijs had gewonnen.
Daar ben ik blij mee, maar ik ben ook teleurgesteld, want m’n gedicht wordt nu niet op Utrecht CS geplaatst en dat was natuurlijk fantastisch geweest.
Toch is het geen slechte prestatie als je uit 400 inzendingen als 2e eindigt.
Bovendien kreeg ik mooie en leerzame kritiek van Ingmar Heytze (juryvoorzitter):

“Dit is een perfect rijmend en lopend kwatrijn, overduidelijk geschreven door een dichter die weet wat hij doet.
Het zou niet moeilijk zijn om dit gedicht gewoon te laten winnen, want het is technisch met afstand het sterkste dat er bij zat en de slotregel is er een om in te lijsten, maar ik struikel over ‘aandoenlijk’ en ’troostrijk’ in de eerste zin (daarbij denk ik: dat maak ik zelf wel uit).
Daar komt bij: die emotie is leuk bedacht, maar wie daar rondsjouwt op zoek naar een plekje is helemaal niet ontroerd of getroost door rekken vol fietsen, die loopt te balen dat zijn eigen fiets er nergens bij kan.“

Uiteraard alle lof en complimenten voor het winnende gedicht van Hanz Mirck:

evenwicht

doe straks je ogen dicht en je vindt mij
terug tussen rijen vol vertrouwen  
denken is fietsen zonder te zweven 
en fietsen zweven zonder denken  
doe zacht: dromend van onze lichte weg 
wacht ik op onze klik


Heeft u nog een lege muur waarop een passend gedicht
niet zou misstaan?
Zoekt u een dichter in opdracht voor een feest of evenement?
Schroom niet contact met me op te nemen.