Gedicht: Utrechts Rondeel

De diepste liefdes zijn niet te verklaren.
Je weet niet echt waarom je iets bemint.
Hoe langer je je aan een liefde bindt,
je zal je met de jaren blinder staren.

Hoe sloepen ‘s zomers op de Singel varen,
verlicht de Dom zich in de nachtlucht pint?
De diepste liefdes zijn niet te verklaren.
Je weet niet echt waarom je iets bemint.

Soms meen ik iets op Neude te ontwaren
of in Rhijnauwen huist eenzelfde hint.
Door Zuilen, Oudwijk, Tolsteeg waait een wind
die met gemak een kus kan evenaren.
De diepste liefdes zijn niet te verklaren.