dichter op 2019 (NPO Radio 1)

Aan het eind van 2019 riep NPO Radio 1 luisteraars op om het jaar in een gedicht te vatten.
Om die reden klom ik in de pen en schreef een gedicht met de titel:
Tussen hoop en vrees.

Ik werd door Ronald Giphart uitgenodigd in de studio en mocht daar mijn gedicht voordragen tijdens de uitzending:

Tussen hoop en vrees 

 

Het jaar ving aan met Scheveningse regen

die dartel brandend langs de stranden waaide, 

met van der Staaij die Nashville Statements kraaide

en May met steevast Brexit-winden tegen. 

 

Ook hebben we ons portie haat gekregen

in Christchurch, Utrecht waar een doorgedraaide

gegriefde ziel de zwartste angsten zaaide.

Slechts Duncan zong zich zoetjes naar een zege. 

 

We hebben kortom bovenal verloren;

Derk Wiersum, Deelder, Bijl en Notre Dame. 

Racisten gaan als voetbalfans vermomd. 

 

Toch mocht er nieuwe hoop op zegen gloren

in jeugd die voor klimaat de straat op kwam, 

een man die heilzaam langs elf steden zwom.

 

© de Man met de Pen


IT-gedicht voor de NS

IT staat voor informatietechnologie en dus ben je dolblij dat het wordt afgekort tot slechts twee letters.
In september kwamen de IT’ers en architecten van NS tezamen om van elkaar te leren en hun toekomstvisies te presenteren.
Dit gebeurde op het hoofdkantoor van de NS te Utrecht.

Ik, De Man met de Pen, heb niet echt veel kaas gegeten van IT, linked data, artificial intelligence en open source information, maar toch schreef ik een vers met een frisse kijk op de zaak (zie hieronder).
Aan het eind van de middag droeg ik het gedicht voor en werd de informatieve, technologische dag poëtisch samengevat.

Bent u ook op zoek naar een sneldichter, wrap-up-dichter of evenementendichter?
Neem contact met me op en ik leg graag uit wat ik voor u kan doen.

 

Schrijven in de (model)trein
De arena waarin de voordracht plaatsvond

Alle lof en een beetje confetti

Als doodnormale woon-werk-reiziger
denk ik natuurlijk nooit echt aan IT.
Ik denk alleen: “de trein wordt prijziger
en kom ik wel op tijd van A naar B,”

maar ondanks doorsnee treinforenzenzorgen
voel ik mij door u allen diep geraakt:
bij u voel ik me digitaal geborgen,
omdat u mij steeds virtueel bewaakt.

Bedankt dat van mijn NS spoorwegritten
de bulk big data nooit is uitgelekt;
de keren dat ik eerste klas ging zitten,
de keren dat ik niet heb uitgecheckt.

Weet dat ik als klant nooit meer zal kiezen
voor een ánder soort mobiliteit.
Nee, mij zult u als klant echt nooit verliezen,
zolang de trein op tijd en veilig rijdt.

Ja, ik (de reiziger) groei in getale;
het volk dat haastig tussen treinen rent
en zwetend poogt de aansluiting te halen
neemt toe in twintig jaar met 40%.

Vandaar ook dat u hier nu samen bent;
voor toekomstvisie, architectenlessen
én opdat u aan het credo went:
alleen samen kom je tot successen.

Technologieën en de klantervaring,
u krijgt het allemaal soms op uw bord,
de wissels tussen geldstroom en besparing,
het vaste feit dat alles anders wordt.

Van duct tape tot de nieuwste integraties,
hoe álles steeds maar digitaliseert.
Knooppuntplanning, linked data revelaties,
het heeft u, naar ik hoop, geïnspireerd.

Nu kamp ik nog, als doodnormale dichter,
met een besef dat me nogal ontzet
en tegelijk maakt het m’n leven lichter,
want u komt dagelijks voor mij uit bed.

U zet dag in dag uit vrij vroeg de wekker
opdat ík, die graag uit treinen staart,
een doorgewinterd OV-chipkaart-checker,
mijn reis als soepel en plezant ervaar.

Maar goed, u hoorde architectenvisies
(de bruggenbouwers van proces naar mens),
maar nu zet ik uiteen met veel precisie
wat ik, uw reiziger, ten diepste wens:

dat u zo zalig aan IT blijft werken,
aan elke app, model, aan elk proces,
en dat de reizgers er niks van merken,
want dan boekt u een ongekend succes…

…én ik wens, wanneer ik jarig ben
(indien ik op die dag ben ingecheckt),
dat ik, terwijl ik naar mijn treintje ren,
dan onder de confetti wordt bedekt.

september 2019, de Man met de Pen ©


festivaldichter

Tijdens Festival de Fusie in Leiden was ik, de Man met de Pen, aanwezig om snelverzen te schrijven voor het publiek.
Er was een huiselijke cultuurtent ingericht, compleet met schrijftafel, bureaulampje en fauteuils.

Daar ontving ik de festivalgangers en schreef ik vervolgens vlotte verzen over o.a. een verloren liefde, festivals en de gevoelens die ze oproepen, een opbloeiende vriendschap, een onenightstand en het successeizoen van AFC Ajax.

Zoekt u ook een sneldichter voor uw festival, evenement of bedrijfsfeest?
Neem gerust contact met me op.